die ons toverkabas nog prijs gaf, konden toch de eerste honger stillen. En wie dook er om bijna 12 uur op met een ganse fietstas vol blikken Zwanworsten, juist ja, Zwankie de President. Eigenlijk blijft het toch een super plichtbewuste kerel die altijd zijn beloftes (gedeeltelijk) nakomt. Met de ketchup in snor en baard, bierschuim op de lippen en chocomelk in de mondhoeken was het er weer een gezelligheid als vanouds. Aangezien er volgende week minstens 15 leden moeten communiefeesten, en niet eens op hetzelfde feest, wordt er een magere bezetting verwacht, hoewel de rit zal doo

Dat ploegleiders, CEO’s van het wielrennen en sportdirecteurs in de koers niet vies zijn van de geneugten des levens is alom bekend. Een aantal voorbeelden van wielerbonzen die het niet zo nauw nemen met de gezondheidsregels en zich al eens durven laven aan sloten Pommerol van een goed jaar of vaten Kwaremont halen met hun bourgonidische levensstijl moeiteloos de gewone maar ook de sociale media. Zo is Zatrick Lelever niet weg te denken van Twitter, Vive le Vélo, Het Nieuwsblad en podcasts à la Wielerclub Wattage. Ook Nico Zattan, voorlopig geen ploegleider meer, maar wel sales representative van Kwaremont, Wieze Triple en Bavik Pils, is een handige bespeler van Instagram en Facebook. Het moet wel nen dikken “book” zijn of zijn opgezwollen “face” zou er niet eens meer in kunnen. Waar ik toe wil komen is dat wij onze President ook een nieuw imago moeten aanmeten om hem de bekendheid die hij verdient toe te meten. Voortaan zal hij dan ook in wielermiddens gekend zijn onder zijn arti

et wordt stilaan eentonig dat ik het in het begin van mijn verslag over de groepsfoto moet hebben. Het is wel, het is niet, het is toch wel, het is toch weer niet, het was al even spannend als de Australische soap “Sons and Daughters” uit de jaren ’80. Maar deze zondag zou het nu echt wel plaatsvinden. Onze fotograaf had lak aan marathonlopende medeleden en meefietsende wederhelften, hij had ook lak aan afwezige sponsors of aanbakkende zonnekloppers die nog rap wat kleur haalden in Spanje. Als Jo Foto beslist dat het vandaag zou gebeuren, dan gebeurde het ook. Hij had zelfs echtgenote Ilse zo ver gekregen even vroeg op te staan als hij en het regisserende gedeelte voor haar rekening te nemen. Achtentwintig WTC’ers al dan niet met hun fiets samen op één foto krijgen voor café Ingrid en Davy is

Op Paaszondag zou het gebeuren! Jawel, de groepsfoto van 2023 zat eraan te komen. Prachtig weer voorspeld, zon met een lichte nevel in de ochtend, iedereen op zijn paasbest, Hans nog eens opgetrommeld, Jo de lens van zijn kodak nog eens opgepoetst met Vitroclean, het zou nu gebeuren. U voelt hem echter al komen, inderdaad de groepsfoto werd wederom uitgesteld. U vraagt het zich als neutrale lezer wellicht af, hoe het komt dat het weer niet kon doorgaan ondanks de gunstige omstandigheden. Wel naar het schijnt was de mail ter bevestiging van het fotomoment nog paar pas verstuurd of Jo zijnen inbox puilde al onmiddellijk uit van dreigmails, smeekbedes, omkoopschandaalberichten en pog

De dag van de Ronde van Vlaanderen stijgt de wielerkoorts bij koersminnend Vlaanderen toch iets hoger dan bij pakweg de Ronde van Lombardije. Dagen vooraf staan kranten, en dan vooral Het Nieuwsblad, vol met prognoses, voorspellingen, leugens, veronderstellingen en koers-wist-je-datjes. Nu Wout Van Aert tot de drie favorieten behoorde, steeg de koorts naar een zodanige hoogte dat menig baby daarvan “in de seskes zou vallen”. Voor de rit van de vrouwen was de koorts net iets minder, hoewel Lotte Kopecky, een Vlaamse met Poolse familienaam ook gedoodverfd favoriet was. Bovendien logeerde zij samen met haar teamleden van SD Worx al dagenlang in Hostellerie De Biek op Moorsel-dorp. Dit tot grote verbazing van mijn wederhelft die maar niet kon vatten dat wielrenners in Moorsel komen logeren als ze in Oudenaarde moeten koersen. Akkoord, ecologisch en log

De zaterdag voor de rit werd de Italiaanse klassieker, Milaan-San Remo gereden. Van Aert liet zich de mozarella van zijn boterham eten door een wel zeer clevere én sterke Van Der Poel. Matje koppelde kracht en conditie aan koersvernuft en gaf Ganna, Van Aert en Pogacar het nakijken met een splijtende demarrage net voor de top van de Poggio. Van Aert liet onmiddellijk het kopje hangen als de geslagen hond en de andere twee zaten ook pasta uit hun neus te eten. Bijgevolg weer een grote klassieker bij op het palmares van Adri Junior. Waar ik eigenlijk wil toe komen, is dat vele koesklassiekers de naam dragen van twee aardrijkskundige plaatsen, daarom niet meer de stad van start en aankomst van weleer maar wellicht wel verwijzend naar de vroegere start-en aankomstplaats. Om enkele voorbeelden zo voor de vuist weg te noemen : Parijs-Tours, Milaan-San Remo, Gent-Wevelgem, Parijs-Bord

Op zaterdag 29 april organiseren we met onze fietsclub WTC De Faluintjes een wielerwedstrijd voor juniores.

Daar komt heel wat bij kijken, en één onderwerp daarvan is het "installeren" van seingevers (veel) op het parcours.

Voel jij je geroepen om je vrijwillig kandidaat te stellen als seingever, lees dan hieronder wat er precies van jou verwacht wordt, en meld je aan per mail op seingever.meldert@telenet.be 

(bij aanmelden deze gegevens bezorgen : naam+voornaam / adres / geboortedatum / email-adres)

Internationale Vrouwendag op een woensdag, hoe komen ze er bij. Op de dag van de week dat 90 procent van de vrouwen vier-vijfde werkt om in de namiddag thuis te kunnen zijn om de kids op te vangen. Komaan zeg, hoe denigrerend is dat wel niet. Ze moeten de Internationale Vrouwendag op een zondag leggen, zoals wij vandaag deden bij de WTC! Alleen, bij de start van de rit…geen vrouw in velden of wegen te bespeuren.  Geen Els, geen Kristin, Geen Wendy, geen Tiffany, geen Yentl, geen Katrien, geen Carine…. Hoe kan onze organisatie van de Vrouwendag dan au sérieu

Bij de eerste rit van ieder seizoen is het in spanning afwachten en reikhalzend uitkijken naar wie er nog wat winterkilootjes meezeult, wie de overtollige ballast reeds heeft afgeworpen, wie er ambitie heeft om van C naar B of van B naar A te schuiven, of eerder in de andere richting wil evolueren. Bij het krieken van de dag, bekroop de kille, vochtige ochtendgrijsheid al gauw onze stramme winterknoken. Een snelle blik op de buienradar leerde ons dat er mogelijk een winters buitje ons pad zou kruisen. Toch blijkbaar nie

WK voetbal in Qatar, WK wielrennen in Australië, wat gaat het volgende zijn, de Olympische Zomerspelen op Antarctica? De Winterspelen op Vuurland? Wie haalt het in zijn hoofd om de Europese renners zodanig te ontregelen door jetlag dat ze amper de slaap kunnen vatten, wakker gehouden worden door feestende pubers, in een Hollandse colère schieten, de twee puistenkoppen daar op een oorvijg en een pak drop voor hun poep trakteren waarna de Australische flikken desbetreffend renner in de boeien slaan en hem weer tot vier uur wakker houden. Ja Patrick Lefevere is ver gegaan in de psychologische oorlogsvoering want uit goeie bronnen, van mijn Australische collega’s, heb ik vernomen dat het zijn kleindochters waren die Matje uit zijn schoonheidsslaapje hielden. Soit, hij moest maar op een Energetics-matras geslapen hebben, hij zou als een roos hebben geknord. Dat was dus al één conc